Ωδή α' 

Ως εν ηπείρω πεζεύσας ο Ισραήλ, εν αβύσσω ίχνεσι, τόν διώκτην Φαραώ, καθορών ποντούμενον, Θεώ επινίκιον ωδήν, εβόα, άσωμεν.

Ωδή γ'

Ουκ έστιν άγιος ως σύ, Κύριε ο Θεός μου, ο υψώσας τό κέρας, τών πιστών σου Αγαθέ, καί στερεώσας αυτούς, εν τή πέτρα τής ομολογίας σου.

Ωδή δ'

Χριστός μου δύναμις, Θεός καί Κύριος, η σεπτή Εκκλησία θεοπρεπώς, μέλπει ανακράζουσα, εκ διανοίας καθαράς, εν Κυρίω εορτάζουσα.

Ωδή ε'

Τώ θείω φέγγει σου Αγαθέ, τάς τών ορθριζόντων σοι ψυχάς, πόθω καταύγαυσον δέομαι, σέ ειδέναι Λόγε Θεού, τόν όντως Θεόν, εκ ζόφου τών πταισμάτων ανακαλούμενον.

Ωδή ς'

Τού βίου τήν θάλασσαν, υψουμένην καθορών, τών πειρασμών τώ κλύδωνι, εν ευδίω λιμένι σου προσδραμών, βοώ σοι, Ανάγαγε εκ φθοράς τήν ζωήν μου Πολυέλεε.

 Ωδή ζ'

Δροσοβόλον μέν τήν κάμινον ειργάσατο, Άγγελος τοίς Οσίοις Παισί, τούς Χαλδαίους δέ καταφλέγον πρόσταγμα Θεού, τόν Τύραννον έπεισε βοάν. Ευλογητός εί ο Θεός ο τών Πατέρων ημών.

Ωδή η'

Εκ φλογός τοίς Οσίοις, δρόσον επήγασας, καί δικαίου θυσίαν, ύδατι έφλεξας, άπαντα γάρ δράς Χριστέ, μόνω τώ βούλεσθαι. Σέ υπερυψούμεν εις πάντας τούς αιώνας.

Ωδή θ'

Θεόν ανθρώποις ιδείν αδύνατον, όν ου τολμά Αγγέλων ατενίσαι τά τάγματα, διά σού δέ Πάναγνε ωράθη βροτοίς, Λόγος σεσαρκωμένος, όν μεγαλύνοντες, σύν ταίς ουρανίαις Στρατιαίς, σέ μακαρίζομεν.

Ode 1. Traversing the deep on foot, as though it were dry land, and seeing the tyrant Pharaoh drowned, Israel cried aloud: Let us chant unto God a hymn of Victory.
 

Ode 3. There is none as holy as Thee, O Lord my God, Who hast uplifted the horn of Thy faithful and established us on the rock of the confession of Thee, O Good One.

Ode 4. Christ is my power, my God and my Lord,the honored Church doth sing, crying out in godly manner with a pure mind, keeping festival in the Lord.


Ode 5. With Thy divine light illumine the souls of those who with love rise at dawn unto Thee, I pray Thee, O Good One, that they may know Thee, O Word of God, to be the true God Who calleth all forth from the darkness of sin.


Ode 6. Beholding the sea of life surging with the tempest of temptations, fleeing to Thy calm haven I cry unto Thee: Lead up my life from corruption, O greatly Merciful One!

 
Ode 7. The Angel caused the furnace to pour forth dew upon the pious youths, and the command of God, which consumed the Chaldeans, prevailed upon the tyrant to cry out: Blessed art Thou, O God of our fathers!

Ode 8. From the flame didst Thou pour forth dew upon the venerable ones, and dist consume the sacrifice of the righteous one with water; for Thou, O Christ, dost do all things soever Thou desirest. Thee do we exalt supremely for all ages!

Ode 9. It is not possible for men to behold God, upon Whom the ranks of angels dare not gaze; but through thee, O most pure one, hath the Word appeared incarnate unto men; and magnifying Him with the armies of heaven, we call thee blessed.